Evs İbnu Evs radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
”Cum’a, en hayırlı günlerinizden biridir. Hz. Adem aleyhisselam(ın toprağı) o gün yaratıldı, o gün kabzedildi. (Kıyamette Sûr’a) o gün üflenecek, sayha da o günde olacak. Öyleyse o gün bana salâvatı çok okuyun. Zira salâvatlarınız bana arzedilir!” Orada bulunanlar: “Salavatlarımız size nasıl arzedilir? Siz çürümüş olacaksınız!” dediler. Aleyhissalatu vesselam: “Allah Teala Hazretleri, Arz’a peygamberlerin cesetlerini yemeyi haram kıldı! buyurdular.” Ebu Davud, Salat 207, (1047); Nesai, Cum’a 5, (3, 91, 92).
İbnu Ömer radıyallahu anhüma anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: “Cum’a gecesi veya cum’a günü vefat eden hiçbir müslüman yoktur ki, Allah onu kabir fitnesinden korumamış olsun.” Tirmizi, Cenaiz, 72, (1074).
Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm cum’a gününden bahis açıp dedi ki: “Onda bir saat vardır; müslüman bir kul namaz kılar olduğu halde, o saate erse, Allah’tan her ne istemişse onu Allah kendisine mutlaka verir.” Bunu söylerken (Resulullah) eliyle o vaktin azlığını işaretliyordu.” Buhari, Cum’a 37, Talak 24, Da’avat 61; Müslim, Cum’a 13, (852); Muvatta, Cum’a 15, (1, 108); Nesai, Cum’a 45, (3, 115, 116).
Ebu Bürde, babası Ebu Musa el-Eş’ari radıyallahu anh’tan naklediyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm’ın: “Cum’adaki icabet saati imamın minbere oturduğu anla, namazdan çıkması anına kadar geçen vakittir” dediğini işittim.” Müslim, Cum’a 16, (853); Ebu Davud, Salat 208, (1049).
Hz. Enes radıyallahu anh demiştir ki: “Cuma günü, (duaların kabul edileceği) ümit edilen saati, ikindi namazından sonra güneşin ufuktan kaybolması anına kadar arayın.” Tirmizi, Salat 354, (489).
62:el-CUM’A Suresi Ayet:9. Ey iman edenler! Cuma günü namaza çağırıldığı (ezan okunduğu) zaman, hemen Allah’ı anmaya koşun ve alış verişi bırakın. Eğer bilmiş olsanız, elbette bu, sizin için daha hayırlıdır.
«Cuma günü Cuma ezanı okunduktan sonra çıkancıya kadar kazanılan bütün paranın haram olduğunu dahi bilmiyorsun veya bildiğin halde işine öyle geldi.»
Rasulullah(s.a.v.) “cuma gününde duaların kabul olduğu bir saatten” bahsetmektedir. Fakat hangi saat olduğunu açıklamamaktadır. Allah’ın rızasını aramayı kendisine hedef edinen mü’min o saati yakalayabilmek için gayret gösterecek, yirmi dört saat imkan nispetinde müteyakkız ve uyanıklık içinde olacaktır, azami nispette dua, ibadet ve istiğfarla meşgul olacaktır. Bu saati haftanın birinde gece vaktinde, bir diğerinde seher vaktinde, bir diğerinde kuşluk, öğle, öğle-ikindi arası, ikindi akşam, akşam-yatsı arasında vs. arayacaktır.
Rasulullah (aleyhisselatu vesselam)’in bu hadisini, ~cuma gününü mü’minin bayramı ilan eden~ hadis-i şerifleriyle birleştirecek olursak şöyle bir neticeye ulaşırız:Efendimiz (aleyhisselatu vesselam) bize bayram adabı vermektedir. Yani ~yeme, içme, birleşme~ günleri olarak da tarif edilmiş olan bayram ve tatil günlerimiz -bugün olduğu gibi- gafilane geçirilmemelidir. İbadet, ağırlıkla bu günlerde yer almalıdır. Şimdilerde Batı tarzının hakim olduğu anlayışla haftanın iki gününü -bilhassa uygun mevsimler boyunca- piknik adı altında ve yılın en az bir ayını yaz tatili adı altında heba edişimiz İslam’a ne kadar uzak bir tatbikat olmakta!
Ebedi hayatın kazanılması için verilmiş bir sermaye durumunda olan ömrümüzün nasıl içler acısı bir israfı olmaktadır!
Ey akıl, izan ve iman sahipleri düşünün!
Cuma Gününün Fazileti:
Cuma gününü, Rasulullah(s.a.v.) “mü’minlerin bayramı” olarak tasnif buyurur. Bayram, bir kısım imtiyazları ve hususiyetleri sebebiyle bir günün diğer günlerde olmayan, o güne has bazı umumi merasimlerle kutlamasıdır. Her bayramda bir kutlama ve merasim ve bunun da bir sebebi vardır. O halde, Cuma gününü kutlamaya sevk eden hususiyetleri nelerdir? Şeriat kitapları, bu günün hususiyetleri üzerine otuzdan fazla keramet ve fazilet zikrederler. Bazılarını şölece kaydediyoruz:
* Bayram günüdür, Münferit oruç tutulmaz.
* O günün sabahında Secde ve insan surelerini, gündüzde Cuma ve Münafıkun sureleri okunur.
* Cuma günü gusledilir, koku sürülür, misvak kullanılır, en güzel elbiseler giyilir.
* Mescidler buhurlanır.
* Mescide erken gidilir.
* Hatip hutbeye çıkıncaya kadar ibadetle meşgul olunur.
* Sessiz durulur, hutbe dinlenir.
* Kehf suresi okunur.
* istiva vaktinde
Peygamberimiz SAV buyuruyor ki:
“Cebrail (A.S.) bana geldi. Elinde bembeyaz bir ayna vardi.
“Bu Cum’adir. Rabb’in onu Sana ve Senden sonra ümmetine bayram olsun diye farz kildi” dedi.
Ben ;
“Bizim için onda ne var” diye sordum. Cebrail (A.S.) dedi ki;
“Sizin için onda hayirli bir an vardir ki; kim o anda hayirli bir sey dilerse Allah Celle Celaluh diledigini mutlaka verir. Yahud bir seyden korunmasini isterse Allah Celle Celaluh o korktugu seyden korur. Bizce O, günlerin en kiymetlisidir. Biz, ahirette ona “Yevm’ül Mezid”deriz.
Ben;
” Rabbin neden kendisine Cennette miskten daha hos kokulu olan bir ova seçmistir.” dedim.
“Cum’a Günü olunca yüceliklerden inerek Kürsi’sini sereflendirir ve oradakilere cemâlini gösterir de onlar da Onu görürler” dedi.
Peygamberimiz SAV buyuruyor ki:
” Cehennem her gün zevalden önce ögle vakti girmek üzere iken yeniden tutusturulur Cum’â hariç, o sirada namaz kilmayiniz. Cünku Cum’â Gününün tamami namaz oldugu için cehennem o gün hiç tutusturulmaz.»
Söylendigine göre. Cum’â günü, kuslar ve böcekler oralarinda karsilasinca «Selâm, selâm, ne iyi gün» derler.
Peygamberimiz SAV buyuruyor ki:
” Cum’â Günü veya gecesi ölene Allah sehid mükâfati yazar ve onu kabir fitnesinden korur.”
Mukasefetul Kulub..
