|
| Risale-i Nur, hükema ve ulemanın mesleğinde gitmeyip Kur’an’ın bir İ’caz-ı manevisiyle herşeyde bir pencere-i marifet açmış, bir senelik işi bir saatte görür gibi Kur’an’a mahsus bir sırrı anlamıştır ki, bu dehşetli zamanda hadsiz ehl-i ilhadın hücumlarına karşı mağlup olmayıp galebe etmiştir. | 
|
|
“Şeriat kitapları, birer şeffaf cam mahiyetinde olmak lâzım gelirken, mürur-u zamanla mukallidlerin hatası yüzünden paslanıp hicab olmuşlardır. Evet bu kitaplar, Kur’ân’a tefsir olmak lâzım iken başlıbaşına tasnifat hükmüne geçmişlerdir…” … Resâili’n-Nur, ne Şarkın mâlûmatından, ulûmundan; ve ne de Garbın felsefe ve fünunundan gelmiş bir mal ve onlardan iktibas edilmiş bir nur değildir. Belki, semavî olan Kur’ân’ın, Şark ve Garbın fevkındeki yüksek mertebe-i arşîsinden iktibas edilmiştir. |
|
|
Bediüzzaman Said Nursi
Takarrür etmiş usuldendir: Akıl ve nakil tearuz ettikleri vakitte, akıl asıl itibar ve nakil te’vil olunur. Fakat o akıl akıl olsa gerektir. Hem de tahakkuk etmiş: Kur’an’ın her bir tarafında intişar eden makasıd-ı esasiye ve anasır-ı asliye dörtdür. Onlar da: İsbat-ı Sani-i Vâhid ve Nübüvvet ve Haşr-i cismanî ve Adalettir. Yani hikmet tarafından kâinata irad olunan suallere şöyle:
|
 |
Her gün Risale-i Nur eserlerinden düzenlemiş olduğumuz sohbetlerden haberdar olmak için lütfen tıklayınız
Bediüzzaman’ın Tefsir Anlayışı
